De economische crisis maakt duidelijk dat onze arbeidsmarkt nauwelijks berekend is op veranderingen. Van een duurzame arbeidsmarkt zal pas sprake zijn als we twee doelen realiseren: flexibiliteit én werkzekerheid. Tegelijk moeten we ervoor zorgen dat kwetsbare groepen niet buiten de boot vallen.

 

Dezer dagen zien we opnieuw dat mensen en bedrijven zich onvoldoende weten aan te passen en te vernieuwen. Traditioneel zoekt men oplossingen daarvoor in de economische of in de sociale sfeer, in meer concurrentiekracht of in meer sociale zekerheid. De kunst is echter beide tegelijk te doen. Uiteindelijk gaat het erom dat we mensen onder wisselende omstandigheden aan het werk weten te houden.

 

Deze benadering is inmiddels in de hele Europese Unie bekend geworden als ‘flexicurity’. Zij komt erop neer dat mensen die zich niet flexibel opstellen ook niet kunnen rekenen op zekerheid wat betreft werk en inkomen. Wie omgekeerd geen zekerheid heeft, zal echter niet in staat zijn zich flexibel op te stellen en zich bijvoorbeeld te scholen in een nieuwe of gewijzigde functie.

 

Bij dit concept past dat we oog hebben voor kwetsbare groepen. Een op ‘flexicurity’ gebaseerde arbeidsmarkt kan zich niet permitteren dat bepaalde groepen marginaliseren. Dat van degenen die werken flexibiliteit wordt gevraagd en dat anderen zekerheid krijgen, maar voor altijd buitenspel staan.

 

Wij denken dat Brabant kan fungeren als proeftuin voor een duurzame, op ‘flexicurity’ gebaseerde arbeidsmarkt. Maar dan moet er wel het een en ander gebeuren. Brabant ligt internationaal gezien gunstig, maar de verbindingen zijn allerbelabberdst. We hebben een uitstekende maakindustrie, maar de opleidingen voorzien op termijn niet op het juiste moment in de juiste mensen.

 

Ten slotte vinden de Brabanders elkaar heel snel, als het erom gaat baanbrekende initiatieven te nemen. Maar vervolgens duurt het allemaal heel lang. We hoeven echt niet altijd te wachten totdat Den Haag het met ons eens is. Wat mij betreft moeten we eigenwijzer zijn en een beetje meer onze eigen gang gaan.